منصفانه

در این روزهایی که با تمام وجود ممکن است بخواهیم سیاهی و تباهی تجربه‌ی جمعی‌مان از ایران و ایرانی بودن را بفهمیم و معنا ببخشیم، مستند کردن به...

  صبح‌ها حملات اضطراب دارم. قلبم می‌کوبد. خواب‌های آشفته. کابوس. وقتی بیدار می‌شوم، اگر ببینم ساعت پنج است، خوشحال می‌شوم چون «خوب» خوابیدم....

  احساس می‌کنم باید افکارم را جمع و جور کنم درباره‌ی انقلاب. بهترین راه جمع کردن فکر همیشه نوشتن بود. امروز روز چندمه؟ نمی‌دانم. چندهزار سال...

جریان جزیره از پندمی شروع شد. جریان این بود که من می‌خواستم بروم جایی که جای دیگری باشد. خسته و فرسوده بودم از پندمی و تدریس در دوران پندمی ...

 پارسال در لندن تئاتر خوشه‌های خشم روی صحنه بود. من هم خیلی شانسی و انگشت به‌کلیک موفق شدم برای خودم و دوتا از دوست‌هام بلیط لحظه‌ی آخر بخرم...

واقعا هرچه از مکان امن‌تر و با فاصله‌ی بیشتری به جمهوری اسلامی نگاه می‌کنم، خشم، حیرت و رنجم را بیشتر می‌کند. . داشتیم جلسه‌ی تراپی را تمام ...

  نوشتن از چی؟ نوشتن از سردرگمی و پریشانی. از خفقان. بگذارید هواری بزنم. فریاد .  . قبل از جنگ و تمام این جنون و فروپاشی امروزمان، ماه فوریه...

  اولین واکنشم وقتی شنیدم آتش‌بس، این بود که بازدمم طولانی‌تر شد. برادرم در بدترین شب حمله، تهران بود. ساعت دوی شب مجبور به ترک خانه شدند. ک...

  صبح باز از کابوس بمب اتمی در تهران بیدار شدم. چند دقیقه‌ی اول که بیدار دراز کشیده بودم، سعی کردم خودم را آرام کنم که چیزی نیست. خواب دیدی....

  یکی از اشخاصی که گاهی در سخنرانی درباره جنگ جهانی دوم و در کانتکست به خاطر آوردن نام می‌برم، نوجوان وینی به نام کورت متزای است. کورت یهودی...